Het verzoekschrift over Doel als woon- en kunstdorp naast de haven werd vorige week in de verenigde commissies voor Mobiliteit en Openbare Werken en voor Woonbeleid, Stedelijk Beleid en Energie behandeld maar door de meerderheidspartijen N-VA, CD&V en sp.a afgewezen. 

Bewoners en sympathisanten van Doel hadden voldoende handtekeningen verzameld om in het parlement gehoord te worden. Op de vragen en opmerkingen van de verzoekers kwam echter geen antwoord. De inrichting van Doel als havengebied gaat rücksichtlos verder. Het nieuwe GRUP zal als basis dienen voor de opmaak van een onteigeningsplan voor de huizen van Doel.

De verzoekers hadden nochtans niet minder dan tien pertinente bezwaren geformuleerd. Ze toonden op basis van juridische, economische en sociale argumenten aan dat een bijkomend containerdok niet nodig is en dat er dus geen rationele reden is waarom Doel moet verdwijnen. Maar op geen enkele van die bezwaren formuleerde de regering een antwoord. Ook de meerderheidsfracties durven het debat hierover niet aan. Beslist is beslist. Ik stemde resoluut tegen het antwoord van de regering. Vlaams Belang onthield zich.

De commissie sprak zich ook uit over mijnvoorstel van resolutie over een nieuwe toekomst voor het polderdorp Doel. Deze resolutie roept op om opnieuw te investeren in de leefbaarheid van Doel en steun te verlenen aan projecten om het dorp een nieuwe, artistieke, ecologische en toeristische meerwaarde te geven. Niet echt verrassend werd ook deze resolutie weggestemd door de meerderheidspartijen. Dit ondanks het feit dat prominente N-VA en sp.a-mandatarissen vroeger de strijd om het behoud van Doel steunden (met onder meer voormalig minister Bert Anciaux, parlementsvoorzitter Jan Peumans, de parlementsleden Helga Stevens en Lieven Dehandschutter).

Toch geef ik de strijd voor Doel nog niet op. Ik ga vragen om deze resolutie plenair te behandelen, zodat elk parlementslid kleur moet bekennen. We zullen ook verder de resterende mogelijkheden onderzoeken om het behoud van Doel af te dwingen.